Posted on เมษายน - 05 - 2010
คำสาบาน ผลของการสาบาน ทั้งปัจจุบัน และชาติหน้า
การสาบานคือ การกล่าวแช่งตัวเองให้เป็นไปในเรื่องไม่ดีถ้าตนทำเช่นนั้น ส่วนการ สาปแช่งจะหมายถึง การที่คนอื่นมาแช่งให้เราเป็นเช่นนั้นเช่นนี้ ซึ่งหากเราไม่ได้ทำความชั่วแล้วย่อมไม่มีผลแต่อย่างใด และในทางตรงข้าม หากเราทำชั่วแล้วถึงไม่มีใครแช่ง ก็ต้องรับผลของกรรมชั่วอยู่ดี เพราะสัตว์ ทั้งหลายย่อมมีกรรมเป็นของๆตน
ในพระไตรปิฏกก็มีการกล่าวถึง คนที่สาบานหรือพูดแช่งตัวเองอยู่หลายกรณี อย่างเช่น หญิงสะใภ้ของพ่อค้าคนหนึ่ง ที่อาศัยในหมู่บ้านไม่ไกลจากกรุงสาวัตถี หญิงคนนี้ได้แอบกินเนื้อที่เก็บไว้สำหรับผู้อื่น เมื่อโดนซักไซร้กลับไม่ยอมรับ และสบถคำสาบานว่า “ถ้าเรากินเนื้อนั้นจริง ก็ขอให้เราพึงเฉือนเนื้อสันหลังของตนแล้วกินทุก ๆภพไปเถิด” เมื่อหญิงผู้นี้ตายแล้วก็ไปเกิด เป็นเปรต และด้วยผลกรรม จึงใช้เล็บที่ทั้งกว้างและ ยาว อีกทั้งคม กรีดเนื้อแผ่นหลังของตนเองกิน เสวยทุกข์หาประมาณมิได้
เราจะเห็นได้ว่าการกล่าวคำสาบานนั้น ไม่ใช่เรื่องที่จะทำกันเล่นๆเลย เพราะย่อมมีผลแน่นอน แม้บางครั้ง จะไม่เห็นผลในชาตินี้ แต่ย่อมให้ผลในชาติต่อๆไปอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้
หากนักการเมืองบ้านเราหันมาสนใจศึกษา ธรรมะกันมากขึ้น ไม่เพียงแต่เอาพุทธพจน์มากล่าวอ้างกันโก้ๆอย่างที่หลายคนทำ ก็คงจะไม่กล้าสาบานกันพร่ำเพรื่ออย่างทุกวันนี้
——————————————————————————————————-
สาบานไว้เช่นไรจะต้องได้รับผลเช่นนั้นจริงหรือไม่
ถาม – ที่เชื่อกันว่าพูดสาบานเช่นไรจะต้องไปรับผลเช่นนั้นนี่จริงไหมครับ?
อันนี้ก็ต้องขึ้นอยู่กับว่าสาบานแบบไหน ยืนพื้นอยู่บนความชั่วร้ายระดับไหนด้วยครับ
ยกตัวอย่างเช่นบางคนสาบานมั่ว เช่นขอให้ฟ้าผ่า ใจก็นึกอยู่แล้วว่าฟ้าไม่มีทางผ่าตัวเองถูก ชอบ
เดินในร่ม ไม่ชอบตากฝนอยู่แล้ว เป็นต้น
มาดูตัวอย่างจริงที่บันทึกไว้ในคัมภีร์พุทธกันดีกว่า จาก ปัญจปุตตขาทิกเปตวัตถุ สตรีนาง
หนึ่งมีใจประทุษร้าย แกล้งทำให้หญิงร่วมสามีแท้งลูก เมื่อถูกซักไซ้ไล่เลียงว่าเป็นต้นเหตุหรือไม่
นางกลับแสร้งสบถสาบานว่าถ้าทำชั่วได้ขนาดนี้ ก็ขอให้ไปเป็นพวกกินเนื้อลูกตัวเองเถิด
นี่แหละ ตัวอย่างของการสาบานส่งเดช ใจคงนึกว่าอย่างไรคำสาบานก็ไม่มีทางให้ผล เพราะ
คงไม่มีมนุษย์คนไหนเสียสติขนาดกินลูกตัวเองได้ แต่ความจริงก็คือมนุษย์เราถูกปิดบังไม่ให้เห็น
สภาพในภพอื่น มิติอื่น ที่เป็นอะไรก็ได้เหมือนฝัน แต่ไม่เลอะเลือนปรวนแปรเร็วอย่างฝัน นอกจาก
โลกมนุษย์นี้ยังมีโลกนรก โลกเดรัจฉาน โลกเปรต คอยท่าที่จะลงโทษทัณฑ์อันไม่อาจเกิดขึ้นใน
สภาพมนุษย์
เมื่อถึงเวลาที่นางทำกาละ นาทีสุดท้ายของชีวิตนั้นเอง ธรรมชาติได้ประมวลกรรมทั้งชีวิตที่
นางทำ ไม่พบว่ามีกรรมใดทั้งดีและชั่วน้ำหนักเหนือกว่ากรรมที่ฆ่าเด็กในครรภ์หญิง ร่วมสามี กรรม
ฆ่าเด็กจึงถูกเลือกให้เป็น ‘ชนกกรรม’ คือเป็นหัวรถจักรนำขบวนไปสู่ภพแห่งเปรต
หลังฟื้นจากภวังค์แรกในภพใหม่ นางพบตนเองอีกครั้งในสภาพเปลือยกาย มีผิวพรรณทราม
มีกลิ่นเหม็นฟุ้ง มีแมลงวันไต่ตอมเป็นกระจุก ที่ย่ำแย่กว่านั้นคือเช้าต้องคลอดบุตร ๕ ตน แล้วมีแถม
มื้อเย็นอีก ๕ เสียด้วย ยังไม่พอ ตอนคลอดปุ๊บก็ต้องกินลูกตัวเองปั๊บเพื่อดับความหิว โดยไม่อาจหัก
ห้ามใจตนเองได้ เนื่องจากกรรมชั่วที่ลั่นสาบานไว้คอยบีบให้ต้องทำแบบไม่มีสิทธิ์ยับยั้งชั่ง ใจ
นี่คือตัวอย่างที่ไม่ควรเอาเยี่ยง นางมีกรรมคือปาณาติบาตให้ต้องเสวยผลอยู่แล้ว แถมกำหนด
วิธีเสวยผลด้วยการสาบาน คือระบุเสร็จสรรพว่าถ้าทำจริงขอให้ต้องกินลูกตัวเอง แล้วในที่สุดก็ต้อง
ไปกินลูกตัวเองจริงๆ คลอดแล้วกิน คลอดแล้วกิน นับว่าตายแล้วต้องไปเป็นผู้ถึงความพินาศ ไม่
อาจแก้ตัวจากปาณาติบาต และไม่อาจแก้คำสาบานที่นึกว่าไม่มีผล
แค่อ่านดูสำนวนของนางผู้ไปเป็นเปรตรายนี้เพียงประโยคเดียว ก็เดาได้ไม่ยากเลยครับว่า
นิสัยใจคอเป็นอย่างไร ทำบาปโดยไม่ละอาย โกหกตาไม่กะพริบ แถมเป็นพวกหยาบคาย บาปที่
หนาจึงบดบังปัญญามิด ไม่มีโอกาสสำนึกผิดจนตาย
ขอให้ทำความเข้าใจโดยทั่วกันว่าคำสาบานที่ยืนพื้นอยู่บนการอ้างกรรมที่ทำไป จริงๆนั้น ที่แท้
ก็คือการตั้งอธิษฐานโดยอาศัยสัจจะนั่นเอง กรณีของนางเปรตนี้คือตัวอย่างของการทำบาปไปจริงๆ
แต่ดันทะลึ่งโกหกว่าไม่ได้ทำ ถึงกับยอมลงทุนสบถสาบานเรื่อยเปื่อยหวังเอาตัวรอดเฉพาะหน้า
หากนางไม่ได้ฆ่าแล้วสาบานเช่นเดียวกันนี้ ผลที่จะต้องไปกินลูกก็ไม่เกิดขึ้นเลย
